{"id":1078,"date":"2017-11-29T12:50:01","date_gmt":"2017-11-29T12:50:01","guid":{"rendered":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/?p=1078"},"modified":"2019-09-25T18:09:19","modified_gmt":"2019-09-25T18:09:19","slug":"smierc-nie-musi-straszyc","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/?p=1078","title":{"rendered":"\u015amier\u0107 nie musi straszy\u0107"},"content":{"rendered":"

Ewangelia \u015aw. Jana 14,1-7<\/p>\n

Moi Drodzy, \u017cyjemy w kulturze, w kt\u00f3rej ceni si\u0119 m\u0142odo\u015b\u0107, dobry wygl\u0105d (a mo\u017ce nawet bardziej wizerunek?), si\u0142\u0119 i to najlepiej t\u0105 si\u0142\u0119 przebicia… Uciekamy wi\u0119c przed wszystkim, co wi\u0105\u017ce si\u0119 z tematem s\u0142abo\u015bci i staro\u015bci, nie doceniamy zmarszczek i siwych w\u0142os\u00f3w, uciekamy przed tematem choroby i \u015bmierci. Mo\u017ce to takie po prostu ludzkie, kiedy uciekamy przed cierpieniem, niewygod\u0105, b\u00f3lem i smutkiem? A przecie\u017c, jak to lubi\u0105 m\u00f3wi\u0107 niekt\u00f3rzy: \u015bmier\u0107 jest jedynym sta\u0142ym pewnikiem naszej przysz\u0142o\u015bci\u2026<\/p>\n

Moi drodzy, dlaczego wi\u0119c w dzisiejszym czytaniu Starego Testamentu Kohelet uczy nas inaczej? Staro\u017cytny m\u0119drzec twierdzi, \u017ce to w \u201edomu \u017ca\u0142oby\u201d nasze serce staje si\u0119 lepsze: od smutku. To tam widzimy kres naszych ziemskich zmaga\u0144 i d\u0105\u017ce\u0144, tam dostrzegamy krucho\u015b\u0107 naszego \u017cycia oraz natur\u0119 przemijania. S\u0142abo\u015b\u0107, choroba, \u015bmier\u0107 jest cz\u0119\u015bci\u0105 naszej natury, przynale\u017cy do nas, tak samo jak \u017cycie, si\u0142a i m\u0142odo\u015b\u0107. Tak odmienne stany, a jednak \u0142\u0105czy je ta sama natura. Smutek przemijania sk\u0142ania nas do refleksji, do spojrzenia na codzienno\u015b\u0107 z szerszej perspektywy ni\u017c tylko nasze \u201etu i teraz\u201d. Przemijanie porz\u0105dkuje nasze warto\u015bci i nasze d\u0105\u017cenia. Inaczej te\u017c patrzymy na tych, kt\u00f3rych spotykamy na \u015bcie\u017ckach naszego \u017cycia, jak pisa\u0142 ks. Twardowski:<\/p>\n

\u015bpieszmy si\u0119 kocha\u0107 ludzi tak szybko odchodz\u0105<\/em><\/p>\n

I ci co nie odchodz\u0105 nie zawsze powr\u00f3c\u0105<\/em><\/p>\n

I nigdy nie wiadomo m\u00f3wi\u0105c o mi\u0142o\u015bci<\/em><\/p>\n

Czy pierwsza jest ostatni\u0105 czy ostatnia pierwsz\u0105\u2026<\/em>  (Annie Kamie\u0144skiej)<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Wiara chrze\u015bcija\u0144ska opiera si\u0119 na przes\u0142aniu Pisma \u015awi\u0119tego, kt\u00f3re naucza nas, \u017ce \u015bmier\u0107 jest jedynie przej\u015bciem do \u017cycia wiecznego. Aposto\u0142 Pawe\u0142 naucza nas w swoich listach o zmartwychwstaniu, kt\u00f3re czeka na nas. I chocia\u017c tak niewiele wiemy o tej rzeczywisto\u015bci, to jednak wiemy wystarczaj\u0105co du\u017co, by zamiast l\u0119ku przed \u015bmierci\u0105 poczu\u0107 te\u017c czasem ciekawo\u015b\u0107, by czasem snu\u0107 plany na wieczno\u015b\u0107, by m\u00f3wi\u0107 swoim umieraj\u0105cym przyjacio\u0142om: do zobaczenia, czekajcie tam na mnie!<\/p>\n

L\u0119k przed \u015bmierci\u0105 jest naturalny i czasami nie wiemy, co z nim zrobi\u0107. Jedni uciekaj\u0105 od tego uczucia, inni my\u015bl\u0105 o \u015bmierci codziennie. Jednak ani ucieczka ani ci\u0105g\u0142e my\u015blenie o \u015bmierci nie przygotuje nas na ten moment, ani nie odsunie tego momentu od nas.<\/p>\n

Moi Drodzy, Jezus w czytanej dzisiaj Ewangelii przed swoj\u0105 \u015bmierci\u0105 pociesza swoich uczni\u00f3w i nas dzisiaj, zapewniaj\u0105c, \u017ce tam dok\u0105d odchodzi jest wiele mieszka\u0144 i \u017ce \u201eprzygotuje im\/nam miejsce\u201d. Zawierzenie Bogu jest pewnym antidotum na l\u0119k i niepewno\u015b\u0107 \u017cycia, jest r\u00f3wnie\u017c po prostu dostateczn\u0105 dawk\u0105 nadziei, dzi\u0119ki kt\u00f3rej nasz kres okazuje si\u0119 nie tyle ko\u0144cem wszystkiego, co pewnym etapem do pokonania.<\/p>\n

Wiara, jakiej naucza nas Chrystus nie jest jakim\u015b tylko zbiorem przekona\u0144. Wiara, jest zaproszeniem do nawi\u0105zania z Bogiem wi\u0119zi, dzi\u0119ki kt\u00f3rej nasza egzystencja nabiera zupe\u0142nie innego wymiaru. Co ciekawe, wcale nie wymiaru odrealnienia, czy ucieczki przed wszystkim, co w \u017cyciu czy naturze trudne i bolesne. Ta relacja mi\u0119dzy cz\u0142owiekiem a Bogiem pozwala zmierzy\u0107 si\u0119 z tematem naszego l\u0119ku, z wyzwaniami naszego b\u00f3lu egzystencjalnego i niepewno\u015bci\u0105 przysz\u0142o\u015bci. Wiara jako wi\u0119\u017a z Bogiem jest bowiem relacj\u0105 opart\u0105 na wzajemnym zawierzeniu i mi\u0142o\u015bci, a w mi\u0142o\u015bci nie ma l\u0119ku<\/em>, jak naucza nas I List Jana 4.<\/p>\n

Wiara nie jest tani\u0105 przepustk\u0105 do nieba, co raczej postaw\u0105 \u017cycia, wyborem i moj\u0105 odpowiedzi\u0105 na pytania o przyczyn\u0119, sens i przysz\u0142o\u015b\u0107.<\/p>\n

Moi Drodzy, Niedziela Wieczno\u015bci, jak\u0105 obchodzimy co roku jest wspominaniem tych, kt\u00f3rzy odeszli. Co wa\u017cne: nie jest modlitw\u0105 za ich dusze, poniewa\u017c jako ewangelicy wierzymy, \u017ce zbawienie jest darem Boga, a nie wynikiem naszych modlitw, czy innych praktyk, a nie daj Bo\u017ce, czyi\u015b pieni\u0119dzy. Pismo \u015aw. nic nie m\u00f3wi<\/strong> na temat czy\u015b\u0107ca, za to wiele m\u00f3wi na temat zbawienia i daru \u0142aski, jaki mamy w Chrystusie Jezusie. To B\u00f3g ofiarowuje nam zbawienie i jest ono przejawem Jego mi\u0142o\u015bci wobec w\u0142asnego stworzenia, jakim jeste\u015bmy. Dzi\u0119ki nauczaniu Chrystusa mamy nie tylko nadziej\u0119, co pewno\u015b\u0107<\/strong> zbawienia i spotkania z Bogiem po \u015bmierci w niebie.<\/p>\n

Drodzy! Niedziela wieczno\u015bci jest te\u017c dobrym zwyczajem dzi\u0119kowania za dar  \u017cycia innych, to w jaki spos\u00f3b byli dla nas darem, dobrem, wsparciem.  Tak wi\u0119c skupiamy si\u0119 nie tyle na stracie, co na dostrze\u017ceniu dobra, jakie otrzymali\u015bmy poprzez czyje\u015b istnienie. Jest to cz\u0119\u015b\u0107 naszego godzenia si\u0119 z czyim\u015b odej\u015bciem z naszego \u017cycia, cz\u0119\u015bci\u0105 \u017ca\u0142oby i zgod\u0105 na czyje\u015b odej\u015bcie, ofiarowanie komu\u015b i sobie wolno\u015bci.<\/p>\n

Wiem, jak trudno jest pu\u015bci\u0107 d\u0142o\u0144 ukochanej osoby, kiedy odchodzi, ale ona nie nale\u017cy tylko do nas, nale\u017cy do innego \u015bwiata i powinni\u015bmy da\u0107 jej wolno\u015b\u0107 i jednocze\u015bnie uwolni\u0107 siebie od \u017calu.<\/p>\n

Niechaj si\u0119 nie trwo\u017cy serce wasze; wierzcie w Boga i we mnie wierzcie! W domu Ojca mego wiele jest mieszka\u0144; gdyby by\u0142o inaczej, by\u0142bym wam powiedzia\u0142. Id\u0119 przygotowa\u0107 wam miejsce. A je\u015bli p\u00f3jd\u0119 i przygotuj\u0119 wam miejsce, przyjd\u0119 znowu i wezm\u0119 was do siebie, aby\u015bcie, gdzie Ja jestem, i wy byli.<\/em> Jn 14,1-2<\/p>\n

Niech te s\u0142owa Jezusa przynosz\u0105 nam nadziej\u0119 na niebo i \u017cycie wieczne, niech zbudz\u0105 te\u017c nasz\u0105 ciekawo\u015b\u0107 i zaufanie do Boga, kt\u00f3ry chce, aby ka\u017cdy cz\u0142owiek do\u015bwiadczy\u0142 zbawienia.<\/p>\n

Dzi\u0119ki chrze\u015bcija\u0144skiej wierze, \u015bmier\u0107 nie musi ju\u017c straszy\u0107, a mo\u017ce nas uczy\u0107, mo\u017ce dawa\u0107 nadziej\u0119, na lepsz\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, na co\u015b nowego i pi\u0119knego.<\/p>\n

Amen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Ewangelia \u015aw. Jana 14,1-7 Moi Drodzy, \u017cyjemy w kulturze, w kt\u00f3rej ceni si\u0119 m\u0142odo\u015b\u0107, dobry wygl\u0105d (a mo\u017ce nawet bardziej wizerunek?), si\u0142\u0119 i to najlepiej t\u0105 si\u0142\u0119 przebicia… Uciekamy wi\u0119c przed wszystkim, co wi\u0105\u017ce si\u0119 z tematem s\u0142abo\u015bci i staro\u015bci, nie doceniamy zmarszczek i siwych w\u0142os\u00f3w, uciekamy przed tematem choroby i \u015bmierci. Mo\u017ce to takie po prostu ludzkie, kiedy uciekamy przed cierpieniem, niewygod\u0105, b\u00f3lem i smutkiem? A przecie\u017c, jak to lubi\u0105 m\u00f3wi\u0107 niekt\u00f3rzy: \u015bmier\u0107 jest jedynym sta\u0142ym pewnikiem naszej przysz\u0142o\u015bci\u2026 Moi drodzy, dlaczego wi\u0119c w dzisiejszym czytaniu Starego Testamentu Kohelet uczy nas inaczej? Staro\u017cytny m\u0119drzec twierdzi, \u017ce to w \u201edomu \u017ca\u0142oby\u201d nasze serce staje si\u0119 lepsze: od smutku. To tam widzimy kres naszych ziemskich zmaga\u0144 i d\u0105\u017ce\u0144, tam dostrzegamy krucho\u015b\u0107 naszego \u017cycia oraz natur\u0119 przemijania. S\u0142abo\u015b\u0107, choroba, \u015bmier\u0107 jest cz\u0119\u015bci\u0105 naszej natury, przynale\u017cy do nas, tak samo jak \u017cycie, si\u0142a i m\u0142odo\u015b\u0107. Tak odmienne stany, a jednak \u0142\u0105czy je ta sama natura. Smutek przemijania sk\u0142ania nas do refleksji, do spojrzenia na codzienno\u015b\u0107 z szerszej perspektywy ni\u017c tylko nasze \u201etu i teraz\u201d. Przemijanie porz\u0105dkuje nasze warto\u015bci i nasze d\u0105\u017cenia. Inaczej te\u017c patrzymy na tych, kt\u00f3rych spotykamy na \u015bcie\u017ckach naszego \u017cycia, jak pisa\u0142 ks. Twardowski: \u015bpieszmy si\u0119 kocha\u0107 ludzi tak szybko odchodz\u0105 I ci co nie odchodz\u0105 nie zawsze powr\u00f3c\u0105 I nigdy nie wiadomo m\u00f3wi\u0105c o mi\u0142o\u015bci Czy pierwsza jest ostatni\u0105 czy ostatnia pierwsz\u0105\u2026  (Annie Kamie\u0144skiej) Wiara chrze\u015bcija\u0144ska opiera si\u0119 na przes\u0142aniu Pisma \u015awi\u0119tego, kt\u00f3re naucza nas, \u017ce \u015bmier\u0107 jest jedynie przej\u015bciem do \u017cycia wiecznego. Aposto\u0142 Pawe\u0142 naucza nas w swoich listach o zmartwychwstaniu, kt\u00f3re czeka na nas. I chocia\u017c tak niewiele wiemy o tej rzeczywisto\u015bci, to jednak wiemy wystarczaj\u0105co du\u017co, by zamiast l\u0119ku przed \u015bmierci\u0105 poczu\u0107 te\u017c czasem ciekawo\u015b\u0107, by czasem snu\u0107 plany na wieczno\u015b\u0107, by m\u00f3wi\u0107 swoim umieraj\u0105cym przyjacio\u0142om: do zobaczenia, czekajcie tam na mnie! L\u0119k przed \u015bmierci\u0105 jest naturalny i czasami nie wiemy, co z nim zrobi\u0107. Jedni uciekaj\u0105 od tego uczucia, inni my\u015bl\u0105 o \u015bmierci codziennie. Jednak ani ucieczka ani ci\u0105g\u0142e my\u015blenie o \u015bmierci nie przygotuje nas na ten moment, ani nie odsunie tego momentu od nas. Moi Drodzy, Jezus w czytanej dzisiaj Ewangelii przed swoj\u0105 \u015bmierci\u0105 pociesza swoich uczni\u00f3w i nas dzisiaj, zapewniaj\u0105c, \u017ce tam dok\u0105d odchodzi jest wiele mieszka\u0144 i \u017ce \u201eprzygotuje im\/nam miejsce\u201d. Zawierzenie Bogu jest pewnym antidotum na l\u0119k i niepewno\u015b\u0107 \u017cycia, jest r\u00f3wnie\u017c po prostu dostateczn\u0105 dawk\u0105 nadziei, dzi\u0119ki kt\u00f3rej nasz kres okazuje si\u0119 nie tyle ko\u0144cem wszystkiego, co pewnym etapem do pokonania. Wiara, jakiej naucza nas Chrystus nie jest jakim\u015b tylko zbiorem przekona\u0144. Wiara, jest zaproszeniem do nawi\u0105zania z Bogiem wi\u0119zi, dzi\u0119ki kt\u00f3rej nasza egzystencja nabiera zupe\u0142nie innego wymiaru. Co ciekawe, wcale nie wymiaru odrealnienia, czy ucieczki przed wszystkim, co w \u017cyciu czy naturze trudne i bolesne. Ta relacja mi\u0119dzy cz\u0142owiekiem a Bogiem pozwala zmierzy\u0107 si\u0119 z tematem naszego l\u0119ku, z wyzwaniami naszego b\u00f3lu egzystencjalnego i niepewno\u015bci\u0105 przysz\u0142o\u015bci. Wiara jako wi\u0119\u017a z Bogiem jest bowiem relacj\u0105 opart\u0105 na wzajemnym zawierzeniu i mi\u0142o\u015bci, a w mi\u0142o\u015bci nie ma l\u0119ku, jak naucza nas I List Jana 4. Wiara nie jest tani\u0105 przepustk\u0105 do nieba, co raczej postaw\u0105 \u017cycia, wyborem i moj\u0105 odpowiedzi\u0105 na pytania o przyczyn\u0119, sens i przysz\u0142o\u015b\u0107. Moi Drodzy, Niedziela Wieczno\u015bci, jak\u0105 obchodzimy co roku jest wspominaniem tych, kt\u00f3rzy odeszli. Co wa\u017cne: nie jest modlitw\u0105 za ich dusze, poniewa\u017c jako ewangelicy wierzymy, \u017ce zbawienie jest darem Boga, a nie wynikiem naszych modlitw, czy innych praktyk, a nie daj Bo\u017ce, czyi\u015b pieni\u0119dzy. Pismo \u015aw. nic nie m\u00f3wi na temat czy\u015b\u0107ca, za to wiele m\u00f3wi na temat zbawienia i daru \u0142aski, jaki mamy w Chrystusie Jezusie. To B\u00f3g ofiarowuje nam zbawienie i jest ono przejawem Jego mi\u0142o\u015bci wobec w\u0142asnego stworzenia, jakim jeste\u015bmy. Dzi\u0119ki nauczaniu Chrystusa mamy nie tylko nadziej\u0119, co pewno\u015b\u0107 zbawienia i spotkania z Bogiem po \u015bmierci w niebie. Drodzy! Niedziela wieczno\u015bci jest te\u017c dobrym zwyczajem dzi\u0119kowania za dar  \u017cycia innych, to w jaki spos\u00f3b byli dla nas darem, dobrem, wsparciem.  Tak wi\u0119c skupiamy si\u0119 nie tyle na stracie, co na dostrze\u017ceniu dobra, jakie otrzymali\u015bmy poprzez czyje\u015b istnienie. Jest to cz\u0119\u015b\u0107 naszego godzenia si\u0119 z czyim\u015b odej\u015bciem z naszego \u017cycia, cz\u0119\u015bci\u0105 \u017ca\u0142oby i zgod\u0105 na czyje\u015b odej\u015bcie, ofiarowanie komu\u015b i sobie wolno\u015bci. Wiem, jak trudno jest pu\u015bci\u0107 d\u0142o\u0144 ukochanej osoby, kiedy odchodzi, ale ona nie nale\u017cy tylko do nas, nale\u017cy do innego \u015bwiata i powinni\u015bmy da\u0107 jej wolno\u015b\u0107 i jednocze\u015bnie uwolni\u0107 siebie od \u017calu. Niechaj si\u0119 nie trwo\u017cy serce wasze; wierzcie w Boga i we mnie wierzcie! W domu Ojca mego wiele jest mieszka\u0144; gdyby by\u0142o inaczej, by\u0142bym wam powiedzia\u0142. Id\u0119 przygotowa\u0107 wam miejsce. A je\u015bli p\u00f3jd\u0119 i przygotuj\u0119 wam miejsce, przyjd\u0119 znowu i wezm\u0119 was do siebie, aby\u015bcie, gdzie Ja jestem, i wy byli. Jn 14,1-2 Niech te s\u0142owa Jezusa przynosz\u0105 nam nadziej\u0119 na niebo i \u017cycie wieczne, niech zbudz\u0105 te\u017c nasz\u0105 ciekawo\u015b\u0107 i zaufanie do Boga, kt\u00f3ry chce, aby ka\u017cdy cz\u0142owiek do\u015bwiadczy\u0142 zbawienia. Dzi\u0119ki chrze\u015bcija\u0144skiej wierze, \u015bmier\u0107 nie musi ju\u017c straszy\u0107, a mo\u017ce nas uczy\u0107, mo\u017ce dawa\u0107 nadziej\u0119, na lepsz\u0105 rzeczywisto\u015b\u0107, na co\u015b nowego i pi\u0119knego. Amen.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"categories":[5],"tags":[48,47,50,51,49],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1078"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1078"}],"version-history":[{"count":1,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1078\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1080,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1078\/revisions\/1080"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1078"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1078"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1078"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}