Jak czytamy, uczniowie uradowali si\u0119<\/em> spotkaniem.\nPodzielili si\u0119 ta rado\u015bci\u0105 z Tomaszem, kt\u00f3rego nie by\u0142o po\u015br\u00f3d nich. Tomasz\njednak by\u0142 z tych, co musz\u0105 sami \u201ena w\u0142asnej sk\u00f3rze\u201d do\u015bwiadczy\u0107, dotkn\u0105\u0107 i\nprzekona\u0107 si\u0119. Same s\u0142owa przyjaci\u00f3\u0142 mu nie wystarcz\u0105. W\u0105tpi. Po o\u015bmiu dniach\nhistoria spotkania z Jezusem si\u0119 powtarza, ale tym razem Tomasz jest obecny.\nJezus wita wszystkich pozdrowieniem pok\u00f3j wam<\/em> i zwraca si\u0119 do Tomasza,\nby nie tylko zobaczy\u0142 rany, ale wr\u0119cz ich do\u015bwiadczy\u0142, wk\u0142adaj\u0105c w nie swoje\npalce, d\u0142onie. Jezus powtarzaj\u0105c s\u0142owa Tomasza, dotyka g\u0142\u0119boko jego serca.\nTomasz w ko\u0144cu s\u0142yszy: i nie b\u0105d\u017a niewierz\u0105cym, lecz\nwierz\u0105cym<\/em>.<\/p>\n\n\n\n Te wyj\u0105tkowe spotkanie Jezusa z Tomaszem porusza do g\u0142\u0119bi,\nprzemienia. Nie wiemy, czy Tomasz\nrzeczywi\u015bcie wk\u0142ada palce w rany Jezusa, mo\u017ce ju\u017c nie potrzebuje? Tomasz jest w\nstanie odpowiedzie\u0107 jedynie: Pan m\u00f3j i B\u00f3g m\u00f3j!<\/em>\nTo jego wyznanie wiary. Ale czy da si\u0119 zbyt wiele powiedzie\u0107 w chwili\nwewn\u0119trznej przemiany? Zobaczcie, jak ze stanu w\u0105tpliwo\u015bci i niewiary, Tomasz,\npoprzez do\u015bwiadczenie zostaje wr\u0119cz pora\u017cony i przemieniony, rodzi si\u0119 w nim\nzupe\u0142nie nowa wiara. <\/p>\n\n\n\n Aposto\u0142owie, dzi\u0119ki spotkaniu ze zmartwychwsta\u0142ym Jezusem, zmieniaj\u0105 si\u0119 nie do poznania. Oto z wystraszonych, trz\u0119s\u0105cych portkami uczni\u00f3w przemieniaj\u0105 si\u0119 w odwa\u017cnych aposto\u0142\u00f3w, g\u0142osz\u0105cych innym o Jezusie. Zmienia ich spotkanie ze Zmartwychwsta\u0142ym. Jak czytali\u015bmy s\u0142owa z Listu Aposto\u0142a Jana 1,1-4: kt\u00f3ry sk\u0142ada \u015bwiadectwo o tym, co widzia\u0142 w\u0142asnymi oczyma, o tym, czego dotyka\u0142 w\u0142asnymi d\u0142o\u0144mi.<\/p>\n\n\n\n Moi drodzy, warto tutaj\nzauwa\u017cy\u0107, \u017ce Jezus nie pot\u0119pia Tomasza za jego w\u0105tpliwo\u015bci. Zach\u0119ca i odpowiada\nna jego potrzeb\u0119 do\u015bwiadczenia. Widzimy konfrontacj\u0119, jednak wyrozumia\u0142\u0105 i\notwart\u0105. To wa\u017cna scena dla nas r\u00f3wnie\u017c poniewa\u017c potrzebujemy akceptacji\nw\u0142asnych w\u0105tpliwo\u015bci, w\u0142asnych pyta\u0144 do Boga i w\u0142asnych chwil zw\u0105tpienia.<\/p>\n\n\n\n Wiara nie jest\nzamkni\u0119t\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105, lecz otwart\u0105, pe\u0142n\u0105 niejasno\u015bci, dynamiki i zmian.\nWiara nasza zmienia si\u0119 razem z nami, dojrzewa, przechodzi przemian\u0119. Aby to\nby\u0142o mo\u017cliwe, przechodzi r\u00f3wnie\u017c przez w\u0105tpliwo\u015bci, ciemne doliny niewiary,\nchwile zw\u0105tpienia i zadawania trudnych pyta\u0144.<\/p>\n\n\n\n Wiara cz\u0142owieka zawsze\npotrzebuje zrozumienia poprzez nasz krytyczny rozum, a rozum potrzebuje wiary i\nkrzepi\u0105cej w niej nadziei.<\/p>\n\n\n\n Moi drodzy, jak\nka\u017cdy z nas, ja te\u017c mam swoje mi\u0142o\u015bci \u017cycia. Moj\u0105 jedn\u0105 z pierwszych by\u0142a \u2013\nmatematyka. Jestem z tych niepokornych dziewczyn, kt\u00f3re kochaj\u0105 si\u0119 bardziej w\nteoriach zamiast w kolegach z \u0142awek. Pami\u0119tam, jak z zagadnie\u0144 logiki, czy\narytmetyki przechodzi\u0142am do zagadnie\u0144 filozofii matematycznej, poniewa\u017c w tak\nusystematyzowanej dziedzinie wci\u0105\u017c jest wiele tajemnic, teorii czekaj\u0105cych na udowodnienie,\nr\u00f3wna\u0144, o kt\u00f3re mo\u017cna si\u0119 spiera\u0107 bez ko\u0144ca. Wtedy nauczy\u0142am si\u0119, \u017ce krytyczny\nrozum ma swoje granice i potrzebuje ulecie\u0107 poza w\u0142asne ograniczenia.<\/p>\n\n\n\n \u00a0Zacytuje tutaj Maxa Plancka (1858-1947) \u2013 tw\u00f3rc\u0119 mechaniki kwantowej: \u201eZar\u00f3wno religia jak i nauka w swoich dzia\u0142aniach potrzebuj\u0105 wiary w Boga. Dla tej pierwszej B\u00f3g stoi na pocz\u0105tku, dla tej drugiej na ko\u0144cu ca\u0142ego my\u015blenia. Dla tej pierwszej B\u00f3g stanowi podstaw\u0119, dla drugiej ukoronowanie procesu rozumowania o \u015bwiecie\u201d.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n Jeste\u015bmy wci\u0105\u017c w\nnieustaj\u0105cym rozwoju, wci\u0105\u017c potrzebujemy wiary a nasza wiara potrzebuje wci\u0105\u017c\nnowych pyta\u0144.<\/p>\n\n\n\n Nie b\u00f3j si\u0119 wi\u0119c\nw\u0142asnych w\u0105tpliwo\u015bci, ani tych, kt\u00f3rzy my\u015bl\u0105 inaczej. Mo\u017ce to krok by pozna\u0107\nco\u015b g\u0142\u0119biej, by do\u015bwiadczy\u0107 czego\u015b nowego. Nie b\u00f3jmy si\u0119 zmiany w\u0142asnego my\u015blenia,\nuczmy si\u0119 i otwierajmy na nowe. B\u00f3g jest z nami w tej podr\u00f3\u017cy, w tej\nprzemianie.<\/p>\n\n\n\n Jezus m\u00f3wi Tomaszowi, Uwierzy\u0142e\u015b,\nbo Mnie ujrza\u0142e\u015b; b\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy nie widzieli, a uwierzyli.<\/em> To s\u0142owa\no nas. To my cz\u0119sto nie widz\u0105c, cho\u0107 pragn\u0105c zobaczy\u0107, wierzymy. To my, kt\u00f3rzy\nnie mog\u0105c dotkn\u0105\u0107, cho\u0107 tak chcieliby\u015bmy, tylko ufamy. To my, kt\u00f3rzy wyci\u0105gaj\u0105c\nr\u0119ce, obejmujemy jedynie w\u0142asne marzenia, zaufali\u015bmy nadziei i Bogu. Jezus\nnazywa nas b\u0142ogos\u0142awionymi<\/em>, czyli po prostu szcz\u0119\u015bliwymi. Wiara bowiem,\ncho\u0107 jest swego rodzaju napi\u0119ciem, pewn\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 zmienn\u0105, to jednak\nprzynosi cz\u0142owiekowi sens \u017cycia, si\u0142\u0119 i odwag\u0119.<\/p>\n\n\n\n Moi drodzy, Jezus\nprzychodz\u0105c po swoim zmartwychwstaniu do uczni\u00f3w, powo\u0142uje ich. Uczniowie\ndostaj\u0105 dar Ducha \u015awi\u0119tego i pos\u0142annictwo, kt\u00f3re jest zadaniem na ca\u0142e \u017cycie i\nnast\u0119pne pokolenia. Zmartwychwstanie Jezusa nie ko\u0144czy Jego historii ale jest\nwst\u0119pem do dalszych zmian, kolejnych przyg\u00f3d i kolejnych do\u015bwiadcze\u0144.<\/p>\n\n\n\n Im wi\u0119cej w nas odwagi\ni wiary, tym wi\u0119cej mo\u017cemy do\u015bwiadcza\u0107 Boga. W sytuacjach bez wyj\u015bcia, w\ncudownych zmianach sytuacji, w chwilach smutku i pocieszenia, w nowych\nmarzeniach i prezentach \u201ez nieba\u201d. \u017bycie jest po to, by szuka\u0107 Boga,\ndo\u015bwiadcza\u0107 Go i odnajdywa\u0107 wci\u0105\u017c na nowo<\/strong>. Przychodzi do nas nawet\nje\u017celi w\u0105tpimy, tracimy nadziej\u0119, popadamy w smutek i zniech\u0119cenie. Buduje\nnasz\u0105 wiar\u0119 od nowa, by\u015bmy mogli ju\u017c nie tylko wierzy\u0107 innym, \u017ce B\u00f3g istnieje,\nale sami do\u015bwiadczy\u0107 Jego dzia\u0142ania. Zobaczy\u0107, dotkn\u0105\u0107 i do\u015bwiadczy\u0107 przemiany.\n<\/p>\n\n\n\n Amen.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Ewangelia \u015aw. Jana 20,19-31 Moi drodzy, w naszym \u017cyciu z Bogiem na pocz\u0105tku tylko s\u0142uchamy, obserwujemy innych, uczymy si\u0119 z cudzych opowie\u015bci. Ale ten etap kiedy\u015b si\u0119 ko\u0144czy i sami zaczynamy pragn\u0105\u0107 do\u015bwiadcza\u0107, sprawdza\u0107, eksperymentowa\u0107, wchodzi\u0107 w interakcj\u0119 i sprawdza\u0107 na sobie teorie, jakie s\u0142yszymy od innych. Pragniemy \u201ezobaczy\u0107\u201d, \u201edotkn\u0105\u0107\u201d Boga, przekona\u0107 si\u0119 o Jego istnieniu na \u201ew\u0142asnej sk\u00f3rze\u201d. To droga wiary, kt\u00f3ra rozwija si\u0119 ca\u0142e nasze \u017cycie. Na tej drodze nieustannie uczymy si\u0119, do\u015bwiadczamy, zmieniamy, w\u0105tpimy i nabywamy wi\u0119kszej wiary. W czytanej dzisiaj Ewangelii widzimy uczni\u00f3w Jezusa zamkni\u0119tych w obawie przed tymi, kt\u00f3rzy zamordowali ich Mistrza, Mesjasza. My\u015bl\u0119, \u017ce nie tylko drzwi s\u0105 zamkni\u0119te, ale ich serca i umys\u0142y r\u00f3wnie\u017c, bo oto trzy dni temu stracili nie tylko nauczyciela, ale bliskiego przyjaciela. Na pewno przepe\u0142nia ich l\u0119k, \u017cal i frustracja. To czas \u017ca\u0142oby. I oto Jezus przychodzi do wystraszonych uczni\u00f3w z pozdrowieniem pok\u00f3j wam. Powtarza powitanie dwukrotnie. S\u0142owa pok\u00f3j wam wymawiano wchodz\u0105c do czyjego\u015b domu w \u00f3wczesnej kulturze, ale i do dzi\u015b zachowa\u0142 si\u0119 ten zwyczaj u cz\u0119\u015bci \u017byd\u00f3w, jak i Chrze\u015bcijan. Jednak w tych okoliczno\u015bciach s\u0142owa Jezusa nabieraj\u0105 nowego wyrazu. Przede wszystkim powitanie Jezusa wskazuje na Jego obecn\u0105 intencj\u0119 \u2013 chce wnie\u015b\u0107 w serca przera\u017conych uspokojenie, now\u0105 nadziej\u0119, ukojenie i poczucie bezpiecze\u0144stwa. S\u0142owa Jezusa mog\u0105 by\u0107 jednocze\u015bnie przypomnieniem Jego wcze\u015bniejszych obietnic, kt\u00f3re s\u0142yszeli uczniowie, kiedy sp\u0119dzali czas ze swoim Nauczycielem \u2013 \u017ce prawdziwy pok\u00f3j pochodzi od Boga (zob. Jn 14,27 Pok\u00f3j zostawiam wam, pok\u00f3j m\u00f3j daj\u0119 wam. Nie tak jak daje \u015bwiat, Ja wam daj\u0119. Niech si\u0119 nie trwo\u017cy serce wasze ani si\u0119 l\u0119ka). Jak czytamy, uczniowie uradowali si\u0119 spotkaniem. Podzielili si\u0119 ta rado\u015bci\u0105 z Tomaszem, kt\u00f3rego nie by\u0142o po\u015br\u00f3d nich. Tomasz jednak by\u0142 z tych, co musz\u0105 sami \u201ena w\u0142asnej sk\u00f3rze\u201d do\u015bwiadczy\u0107, dotkn\u0105\u0107 i przekona\u0107 si\u0119. Same s\u0142owa przyjaci\u00f3\u0142 mu nie wystarcz\u0105. W\u0105tpi. Po o\u015bmiu dniach historia spotkania z Jezusem si\u0119 powtarza, ale tym razem Tomasz jest obecny. Jezus wita wszystkich pozdrowieniem pok\u00f3j wam i zwraca si\u0119 do Tomasza, by nie tylko zobaczy\u0142 rany, ale wr\u0119cz ich do\u015bwiadczy\u0142, wk\u0142adaj\u0105c w nie swoje palce, d\u0142onie. Jezus powtarzaj\u0105c s\u0142owa Tomasza, dotyka g\u0142\u0119boko jego serca. Tomasz w ko\u0144cu s\u0142yszy: i nie b\u0105d\u017a niewierz\u0105cym, lecz wierz\u0105cym. Te wyj\u0105tkowe spotkanie Jezusa z Tomaszem porusza do g\u0142\u0119bi, przemienia. Nie wiemy, czy Tomasz rzeczywi\u015bcie wk\u0142ada palce w rany Jezusa, mo\u017ce ju\u017c nie potrzebuje? Tomasz jest w stanie odpowiedzie\u0107 jedynie: Pan m\u00f3j i B\u00f3g m\u00f3j! To jego wyznanie wiary. Ale czy da si\u0119 zbyt wiele powiedzie\u0107 w chwili wewn\u0119trznej przemiany? Zobaczcie, jak ze stanu w\u0105tpliwo\u015bci i niewiary, Tomasz, poprzez do\u015bwiadczenie zostaje wr\u0119cz pora\u017cony i przemieniony, rodzi si\u0119 w nim zupe\u0142nie nowa wiara. Aposto\u0142owie, dzi\u0119ki spotkaniu ze zmartwychwsta\u0142ym Jezusem, zmieniaj\u0105 si\u0119 nie do poznania. Oto z wystraszonych, trz\u0119s\u0105cych portkami uczni\u00f3w przemieniaj\u0105 si\u0119 w odwa\u017cnych aposto\u0142\u00f3w, g\u0142osz\u0105cych innym o Jezusie. Zmienia ich spotkanie ze Zmartwychwsta\u0142ym. Jak czytali\u015bmy s\u0142owa z Listu Aposto\u0142a Jana 1,1-4: kt\u00f3ry sk\u0142ada \u015bwiadectwo o tym, co widzia\u0142 w\u0142asnymi oczyma, o tym, czego dotyka\u0142 w\u0142asnymi d\u0142o\u0144mi. Moi drodzy, warto tutaj zauwa\u017cy\u0107, \u017ce Jezus nie pot\u0119pia Tomasza za jego w\u0105tpliwo\u015bci. Zach\u0119ca i odpowiada na jego potrzeb\u0119 do\u015bwiadczenia. Widzimy konfrontacj\u0119, jednak wyrozumia\u0142\u0105 i otwart\u0105. To wa\u017cna scena dla nas r\u00f3wnie\u017c poniewa\u017c potrzebujemy akceptacji w\u0142asnych w\u0105tpliwo\u015bci, w\u0142asnych pyta\u0144 do Boga i w\u0142asnych chwil zw\u0105tpienia. Wiara nie jest zamkni\u0119t\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105, lecz otwart\u0105, pe\u0142n\u0105 niejasno\u015bci, dynamiki i zmian. Wiara nasza zmienia si\u0119 razem z nami, dojrzewa, przechodzi przemian\u0119. Aby to by\u0142o mo\u017cliwe, przechodzi r\u00f3wnie\u017c przez w\u0105tpliwo\u015bci, ciemne doliny niewiary, chwile zw\u0105tpienia i zadawania trudnych pyta\u0144. Wiara cz\u0142owieka zawsze potrzebuje zrozumienia poprzez nasz krytyczny rozum, a rozum potrzebuje wiary i krzepi\u0105cej w niej nadziei. Moi drodzy, jak ka\u017cdy z nas, ja te\u017c mam swoje mi\u0142o\u015bci \u017cycia. Moj\u0105 jedn\u0105 z pierwszych by\u0142a \u2013 matematyka. Jestem z tych niepokornych dziewczyn, kt\u00f3re kochaj\u0105 si\u0119 bardziej w teoriach zamiast w kolegach z \u0142awek. Pami\u0119tam, jak z zagadnie\u0144 logiki, czy arytmetyki przechodzi\u0142am do zagadnie\u0144 filozofii matematycznej, poniewa\u017c w tak usystematyzowanej dziedzinie wci\u0105\u017c jest wiele tajemnic, teorii czekaj\u0105cych na udowodnienie, r\u00f3wna\u0144, o kt\u00f3re mo\u017cna si\u0119 spiera\u0107 bez ko\u0144ca. Wtedy nauczy\u0142am si\u0119, \u017ce krytyczny rozum ma swoje granice i potrzebuje ulecie\u0107 poza w\u0142asne ograniczenia. \u00a0Zacytuje tutaj Maxa Plancka (1858-1947) \u2013 tw\u00f3rc\u0119 mechaniki kwantowej: \u201eZar\u00f3wno religia jak i nauka w swoich dzia\u0142aniach potrzebuj\u0105 wiary w Boga. Dla tej pierwszej B\u00f3g stoi na pocz\u0105tku, dla tej drugiej na ko\u0144cu ca\u0142ego my\u015blenia. Dla tej pierwszej B\u00f3g stanowi podstaw\u0119, dla drugiej ukoronowanie procesu rozumowania o \u015bwiecie\u201d. Jeste\u015bmy wci\u0105\u017c w nieustaj\u0105cym rozwoju, wci\u0105\u017c potrzebujemy wiary a nasza wiara potrzebuje wci\u0105\u017c nowych pyta\u0144. Nie b\u00f3j si\u0119 wi\u0119c w\u0142asnych w\u0105tpliwo\u015bci, ani tych, kt\u00f3rzy my\u015bl\u0105 inaczej. Mo\u017ce to krok by pozna\u0107 co\u015b g\u0142\u0119biej, by do\u015bwiadczy\u0107 czego\u015b nowego. Nie b\u00f3jmy si\u0119 zmiany w\u0142asnego my\u015blenia, uczmy si\u0119 i otwierajmy na nowe. B\u00f3g jest z nami w tej podr\u00f3\u017cy, w tej przemianie. Jezus m\u00f3wi Tomaszowi, Uwierzy\u0142e\u015b, bo Mnie ujrza\u0142e\u015b; b\u0142ogos\u0142awieni, kt\u00f3rzy nie widzieli, a uwierzyli. To s\u0142owa o nas. To my cz\u0119sto nie widz\u0105c, cho\u0107 pragn\u0105c zobaczy\u0107, wierzymy. To my, kt\u00f3rzy nie mog\u0105c dotkn\u0105\u0107, cho\u0107 tak chcieliby\u015bmy, tylko ufamy. To my, kt\u00f3rzy wyci\u0105gaj\u0105c r\u0119ce, obejmujemy jedynie w\u0142asne marzenia, zaufali\u015bmy nadziei i Bogu. Jezus nazywa nas b\u0142ogos\u0142awionymi, czyli po prostu szcz\u0119\u015bliwymi. Wiara bowiem, cho\u0107 jest swego rodzaju napi\u0119ciem, pewn\u0105 rzeczywisto\u015bci\u0105 zmienn\u0105, to jednak przynosi cz\u0142owiekowi sens \u017cycia, si\u0142\u0119 i odwag\u0119. Moi drodzy, Jezus przychodz\u0105c po swoim zmartwychwstaniu do uczni\u00f3w, powo\u0142uje ich. Uczniowie dostaj\u0105 dar Ducha \u015awi\u0119tego i pos\u0142annictwo, kt\u00f3re jest zadaniem na ca\u0142e \u017cycie i nast\u0119pne pokolenia. Zmartwychwstanie Jezusa nie ko\u0144czy Jego historii ale jest wst\u0119pem do dalszych zmian, kolejnych przyg\u00f3d i kolejnych do\u015bwiadcze\u0144. Im wi\u0119cej w nas odwagi i wiary, tym wi\u0119cej mo\u017cemy do\u015bwiadcza\u0107 Boga. W sytuacjach bez wyj\u015bcia, w cudownych zmianach sytuacji, w chwilach smutku i pocieszenia, w nowych marzeniach i prezentach \u201ez nieba\u201d. \u017bycie jest po to, by szuka\u0107 Boga, do\u015bwiadcza\u0107 Go i odnajdywa\u0107 wci\u0105\u017c na nowo. Przychodzi do nas nawet je\u017celi w\u0105tpimy, tracimy nadziej\u0119, popadamy w smutek i zniech\u0119cenie. Buduje nasz\u0105 wiar\u0119 od nowa, by\u015bmy mogli ju\u017c nie tylko wierzy\u0107 innym, \u017ce B\u00f3g istnieje, ale sami do\u015bwiadczy\u0107 Jego dzia\u0142ania. Zobaczy\u0107, dotkn\u0105\u0107 i do\u015bwiadczy\u0107 przemiany. Amen.<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1446,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"categories":[5],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1445"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1445"}],"version-history":[{"count":3,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1445\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1451,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1445\/revisions\/1451"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1446"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1445"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1445"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1445"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}![\"\"](\"http:\/\/www.moniazuber.pl\/wp-content\/uploads\/2021\/04\/big_thumb_e5681b880fd4d76e782b58e932edff23.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n