{"id":819,"date":"2013-10-16T23:31:50","date_gmt":"2013-10-16T23:31:50","guid":{"rendered":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/?p=819"},"modified":"2019-09-25T18:22:04","modified_gmt":"2019-09-25T18:22:04","slug":"swieta-dziekjedzenia-i-dziekowania","status":"publish","type":"post","link":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/?p=819","title":{"rendered":"\u015awi\u0119ta dzi\u0119kjedzenia i dzi\u0119kowania"},"content":{"rendered":"

    Jesieni\u0105 w ko\u015bciele, gdzie mam mieszkanko zawsze jest du\u017ca impreza. To chyba zawsze  na moj\u0105 cze\u015b\u0107, bo akurat wypada w rocznic\u0119 mojego pojawienia si\u0119 tutaj. Czuj\u0119 si\u0119  wyr\u00f3\u017cniony, \u017ce tak wszyscy \u015bwi\u0119tuj\u0105 my\u015bl\u0105c o mnie. M\u00f3wi\u0105 wtedy du\u017co o \u015bwi\u0119cie  \u201eDzi\u0119k…\u201d lub o \u015bwi\u0119cie \u201e\u017cniwno-…\u201d Hmm…. przyznam, \u017ce to zbyt skomplikowane  nazwy i pami\u0119tam tylko pocz\u0105tek tych okre\u015ble\u0144. Jedno jest pewne – zawsze jest  mn\u00f3stwo jedzenia. St\u0105d nazwa\u0142em \u015bwi\u0119to: \u201e\u015bwi\u0119to dzi\u0119kjedzenia\u201d. Chyba chodzi o dzi\u0119kowanie jedzeniem? Tak my\u015bl\u0119 – z w\u0142asnych wnikliwych obserwacji… Wszystkie myszy i szczury w okolicy najadaj\u0105 si\u0119 do syta, a nawet wi\u0119cej… Musz\u0119 si\u0119 przyzna\u0107, \u017ce boli mnie zawsze dwa dni \u017co\u0142\u0105dek po tym objadaniu si\u0119…<\/span> <\/span><\/p>\n

Niestety tydzie\u0144 po \u015bwi\u0119cie uda\u0142em si\u0119 na ma\u0142y spacer, a po powrocie z przera\u017ceniem  zobaczy\u0142em, \u017ce ekipa remontowa ociepli\u0142a budynek a parafianie uszczelnili wszystkie  dziury przed zim\u0105. W miejscu mojego tajnego przej\u015bcia teraz pachnia\u0142a \u015bwie\u017co\u015bci\u0105  szpachla. Nie pomog\u0142y pr\u00f3by drapania i gryzienia. Szpachla nie ruszy\u0142a si\u0119. Inne  dziury r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142y zaklejone. Dramat! Nie mia\u0142em jak dosta\u0107 si\u0119 do mojego  domku. Warto doda\u0107, \u017ce noce zrobi\u0142y si\u0119 bardzo zimne, pada\u0142 okropnie nieprzyjemny deszcz i jak na z\u0142o\u015b\u0107 ko\u0142o ko\u015bcio\u0142a na nocne spacery przychodzi\u0142a ca\u0142a zgraja  kot\u00f3w. Nie mia\u0142em co je\u015b\u0107, zmarz\u0142em, dosta\u0142em kataru i nie mia\u0142em gdzie spa\u0107.  Nie mog\u0142em poszuka\u0107 jedzenia w \u015bmietnikach, bo tam dost\u0119pu broni\u0142y z\u0142o\u015bliwe  szczury. Dosta\u0142em si\u0119 jednak po dwudniowych staraniach na zaplecze sklepu  warzywnego. Niestety, gdy ju\u017c chcia\u0142em ugry\u017a\u0107 pi\u0119kn\u0105 marchewk\u0119, dopad\u0142 mnie kot.  Ledwo uciek\u0142em i ledwo uratowa\u0142em \u017cycie. By\u0142em ju\u017c na skraju wyczerpania, mia\u0142em  ma\u0142o si\u0142, a moje futerko wygl\u0105da\u0142o ja stara wycieraczka. Wtedy zrozumia\u0142em, co to  znaczy krucho\u015b\u0107 \u017cycia, i jak ci\u0119\u017ckie potrafi by\u0107 \u017cycie myszy.<\/span> <\/span><\/p>\n

W akcie rozpaczy postanowi\u0142em zdoby\u0107 si\u0119 na heroiczny atak na supermarket. O godzinie 8 rano zawsze osza\u0142amiaj\u0105co pachnia\u0142o tam \u015bwie\u017cymi bu\u0142eczkami. Pami\u0119tam, \u017ce tego dnia straci\u0142em rozum. W\u0142adze w moim organizmie przej\u0105\u0142 wyg\u0142odnia\u0142y \u017co\u0142\u0105dek. Gdy ze sklepu o godzinie 8.09 dobieg\u0142 mnie zapach \u015bwie\u017co wypieczonych rogalik\u00f3w, moje zzi\u0119bni\u0119te \u0142apki same pogalopowa\u0142y w stron\u0119 drzwi wej\u015bciowych. W szalonym p\u0119dzie w stron\u0119 n\u0119c\u0105cego zapachu zatraci\u0142em poczucie  zagro\u017cenia rozdeptaniem przez tych wielkich ludzi, czy schwytaniem przez liczne grono moich naturalnych wrog\u00f3w. Bieg\u0142em szalony w stron\u0119 rogalik\u00f3w, min\u0105\u0142em kilka koszyk\u00f3w, wielkie nogi wielu ludzi, kilka ogromnych rega\u0142\u00f3w pachn\u0105cych ciekawie i gdy ju\u017c zobaczy\u0142em moje upragnione rogaliki poczu\u0142em silne uderzenie. Zakr\u0119ci\u0142o mi si\u0119 w g\u0142owie, czu\u0142em, \u017ce lec\u0119 i chyba straci\u0142em  przytomno\u015b\u0107. To czyja\u015b wielka noga z ogromnym butem mnie kopn\u0119\u0142a! Kiedy si\u0119  obudzi\u0142em le\u017ca\u0142em mi\u0119dzy s\u0142oikiem d\u017cemu, marchewkami i torb\u0105 z …rogalikami!!!  Hurraaaa!!! Ogarn\u0119\u0142a mnie rado\u015b\u0107. Niestety kr\u00f3tko, bo strasznie mn\u0105 trz\u0119s\u0142o. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce podr\u00f3\u017cuj\u0119 w jakiej\u015b torbie. Wpad\u0142em na jakie\u015b klucze. Wszystko si\u0119  ko\u0142ysa\u0142o.\"\"<\/a><\/span> Kiedy tylko torba przesta\u0142a si\u0119 ko\u0142ysa\u0107, wyjrza\u0142em na zewn\u0105trz. Zobaczy\u0142em pana  Rysia, gospodarza parafii, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie otwiera\u0142 drzwi od plebanii. Schowa\u0142em si\u0119 wi\u0119c zn\u00f3w na ma\u0142\u0105 chwilk\u0119 i kiedy pan Rysio postawi\u0142 torb\u0119 ponownie przy swoich drzwiach, szybko wyrzuci\u0142em najmniejszy rogalik za torb\u0119 i sam wyskoczy\u0142em, tak by  mnie nie zobaczy\u0142. <\/span><\/span><\/p>\n

Wiedzia\u0142em ju\u017c jak \u0142atwo znale\u017a\u0107 si\u0119 w moim ma\u0142ym domku przy prezbiterium w  ko\u015bciele. Ku mojej rado\u015bci nikt nie zakleja\u0142 dziur w \u015brodku budynku, wi\u0119c moja tajemna skrytka czeka\u0142a na mnie.<\/span> Usiad\u0142em zm\u0119czony z moim rogalikiem, kt\u00f3ry z trudem wepcha\u0142em do \u015brodka.<\/span><\/span><\/p>\n

Kiedy ju\u017c poczu\u0142em si\u0119 bezpieczny, zap\u0142aka\u0142em. P\u0142aka\u0142em tak  kilka minut. Nie by\u0142em wcale smutny, o nie! P\u0142aka\u0142em z rado\u015bci i wdzi\u0119czno\u015bci. Sam  nie wiedzia\u0142em z czego bardziej si\u0119 ciesz\u0119: \u017ce ju\u017c jestem bezpieczny w moim domku, czy \u017ce uda\u0142o mi si\u0119 zdoby\u0107 tak cudowny rogalik i zjem co\u015b po kilku dniach g\u0142odu? Zap\u0142aka\u0142em jeszcze raz. Nast\u0119pnie wytar\u0142em \u0142zy i nos, i zjad\u0142em cz\u0119\u015b\u0107 rogalika. Syty  pad\u0142em na \u0142\u00f3\u017ceczko. Czu\u0142em si\u0119, \u017ce jestem najszcz\u0119\u015bliwsz\u0105 mysz\u0105 na \u015bwiecie.  Podzi\u0119kowa\u0142em Panu Bogu, \u017ce mam tak wiele. Szcz\u0119\u015bliwy spa\u0142em dzie\u0144 i noc. Nic mi  si\u0119 nie \u015bni\u0142o. Czasami si\u0119 przebudza\u0142em i z u\u015bmiechem stwierdza\u0142em, \u017ce jestem w  moim cudnym \u0142\u00f3\u017ceczku. Czego chcie\u0107 wi\u0119cej? To by\u0142o moje pierwsze w \u017cyciu \u015bwi\u0119to  dzi\u0119kowania!<\/span> <\/span><\/p>\n

~ Mysz Ek, listopad 2013<\/span><\/span><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

    Jesieni\u0105 w ko\u015bciele, gdzie mam mieszkanko zawsze jest du\u017ca impreza. To chyba zawsze  na moj\u0105 cze\u015b\u0107, bo akurat wypada w rocznic\u0119 mojego pojawienia si\u0119 tutaj. Czuj\u0119 si\u0119  wyr\u00f3\u017cniony, \u017ce tak wszyscy \u015bwi\u0119tuj\u0105 my\u015bl\u0105c o mnie. M\u00f3wi\u0105 wtedy du\u017co o \u015bwi\u0119cie  \u201eDzi\u0119k…\u201d lub o \u015bwi\u0119cie \u201e\u017cniwno-…\u201d Hmm…. przyznam, \u017ce to zbyt skomplikowane  nazwy i pami\u0119tam tylko pocz\u0105tek tych okre\u015ble\u0144. Jedno jest pewne – zawsze jest  mn\u00f3stwo jedzenia. St\u0105d nazwa\u0142em \u015bwi\u0119to: \u201e\u015bwi\u0119to dzi\u0119kjedzenia\u201d. Chyba chodzi o dzi\u0119kowanie jedzeniem? Tak my\u015bl\u0119 – z w\u0142asnych wnikliwych obserwacji… Wszystkie myszy i szczury w okolicy najadaj\u0105 si\u0119 do syta, a nawet wi\u0119cej… Musz\u0119 si\u0119 przyzna\u0107, \u017ce boli mnie zawsze dwa dni \u017co\u0142\u0105dek po tym objadaniu si\u0119… Niestety tydzie\u0144 po \u015bwi\u0119cie uda\u0142em si\u0119 na ma\u0142y spacer, a po powrocie z przera\u017ceniem  zobaczy\u0142em, \u017ce ekipa remontowa ociepli\u0142a budynek a parafianie uszczelnili wszystkie  dziury przed zim\u0105. W miejscu mojego tajnego przej\u015bcia teraz pachnia\u0142a \u015bwie\u017co\u015bci\u0105  szpachla. Nie pomog\u0142y pr\u00f3by drapania i gryzienia. Szpachla nie ruszy\u0142a si\u0119. Inne  dziury r\u00f3wnie\u017c zosta\u0142y zaklejone. Dramat! Nie mia\u0142em jak dosta\u0107 si\u0119 do mojego  domku. Warto doda\u0107, \u017ce noce zrobi\u0142y si\u0119 bardzo zimne, pada\u0142 okropnie nieprzyjemny deszcz i jak na z\u0142o\u015b\u0107 ko\u0142o ko\u015bcio\u0142a na nocne spacery przychodzi\u0142a ca\u0142a zgraja  kot\u00f3w. Nie mia\u0142em co je\u015b\u0107, zmarz\u0142em, dosta\u0142em kataru i nie mia\u0142em gdzie spa\u0107.  Nie mog\u0142em poszuka\u0107 jedzenia w \u015bmietnikach, bo tam dost\u0119pu broni\u0142y z\u0142o\u015bliwe  szczury. Dosta\u0142em si\u0119 jednak po dwudniowych staraniach na zaplecze sklepu  warzywnego. Niestety, gdy ju\u017c chcia\u0142em ugry\u017a\u0107 pi\u0119kn\u0105 marchewk\u0119, dopad\u0142 mnie kot.  Ledwo uciek\u0142em i ledwo uratowa\u0142em \u017cycie. By\u0142em ju\u017c na skraju wyczerpania, mia\u0142em  ma\u0142o si\u0142, a moje futerko wygl\u0105da\u0142o ja stara wycieraczka. Wtedy zrozumia\u0142em, co to  znaczy krucho\u015b\u0107 \u017cycia, i jak ci\u0119\u017ckie potrafi by\u0107 \u017cycie myszy. W akcie rozpaczy postanowi\u0142em zdoby\u0107 si\u0119 na heroiczny atak na supermarket. O godzinie 8 rano zawsze osza\u0142amiaj\u0105co pachnia\u0142o tam \u015bwie\u017cymi bu\u0142eczkami. Pami\u0119tam, \u017ce tego dnia straci\u0142em rozum. W\u0142adze w moim organizmie przej\u0105\u0142 wyg\u0142odnia\u0142y \u017co\u0142\u0105dek. Gdy ze sklepu o godzinie 8.09 dobieg\u0142 mnie zapach \u015bwie\u017co wypieczonych rogalik\u00f3w, moje zzi\u0119bni\u0119te \u0142apki same pogalopowa\u0142y w stron\u0119 drzwi wej\u015bciowych. W szalonym p\u0119dzie w stron\u0119 n\u0119c\u0105cego zapachu zatraci\u0142em poczucie  zagro\u017cenia rozdeptaniem przez tych wielkich ludzi, czy schwytaniem przez liczne grono moich naturalnych wrog\u00f3w. Bieg\u0142em szalony w stron\u0119 rogalik\u00f3w, min\u0105\u0142em kilka koszyk\u00f3w, wielkie nogi wielu ludzi, kilka ogromnych rega\u0142\u00f3w pachn\u0105cych ciekawie i gdy ju\u017c zobaczy\u0142em moje upragnione rogaliki poczu\u0142em silne uderzenie. Zakr\u0119ci\u0142o mi si\u0119 w g\u0142owie, czu\u0142em, \u017ce lec\u0119 i chyba straci\u0142em  przytomno\u015b\u0107. To czyja\u015b wielka noga z ogromnym butem mnie kopn\u0119\u0142a! Kiedy si\u0119  obudzi\u0142em le\u017ca\u0142em mi\u0119dzy s\u0142oikiem d\u017cemu, marchewkami i torb\u0105 z …rogalikami!!!  Hurraaaa!!! Ogarn\u0119\u0142a mnie rado\u015b\u0107. Niestety kr\u00f3tko, bo strasznie mn\u0105 trz\u0119s\u0142o. Okaza\u0142o si\u0119, \u017ce podr\u00f3\u017cuj\u0119 w jakiej\u015b torbie. Wpad\u0142em na jakie\u015b klucze. Wszystko si\u0119  ko\u0142ysa\u0142o. Kiedy tylko torba przesta\u0142a si\u0119 ko\u0142ysa\u0107, wyjrza\u0142em na zewn\u0105trz. Zobaczy\u0142em pana  Rysia, gospodarza parafii, kt\u00f3ry w\u0142a\u015bnie otwiera\u0142 drzwi od plebanii. Schowa\u0142em si\u0119 wi\u0119c zn\u00f3w na ma\u0142\u0105 chwilk\u0119 i kiedy pan Rysio postawi\u0142 torb\u0119 ponownie przy swoich drzwiach, szybko wyrzuci\u0142em najmniejszy rogalik za torb\u0119 i sam wyskoczy\u0142em, tak by  mnie nie zobaczy\u0142. Wiedzia\u0142em ju\u017c jak \u0142atwo znale\u017a\u0107 si\u0119 w moim ma\u0142ym domku przy prezbiterium w  ko\u015bciele. Ku mojej rado\u015bci nikt nie zakleja\u0142 dziur w \u015brodku budynku, wi\u0119c moja tajemna skrytka czeka\u0142a na mnie. Usiad\u0142em zm\u0119czony z moim rogalikiem, kt\u00f3ry z trudem wepcha\u0142em do \u015brodka. Kiedy ju\u017c poczu\u0142em si\u0119 bezpieczny, zap\u0142aka\u0142em. P\u0142aka\u0142em tak  kilka minut. Nie by\u0142em wcale smutny, o nie! P\u0142aka\u0142em z rado\u015bci i wdzi\u0119czno\u015bci. Sam  nie wiedzia\u0142em z czego bardziej si\u0119 ciesz\u0119: \u017ce ju\u017c jestem bezpieczny w moim domku, czy \u017ce uda\u0142o mi si\u0119 zdoby\u0107 tak cudowny rogalik i zjem co\u015b po kilku dniach g\u0142odu? Zap\u0142aka\u0142em jeszcze raz. Nast\u0119pnie wytar\u0142em \u0142zy i nos, i zjad\u0142em cz\u0119\u015b\u0107 rogalika. Syty  pad\u0142em na \u0142\u00f3\u017ceczko. Czu\u0142em si\u0119, \u017ce jestem najszcz\u0119\u015bliwsz\u0105 mysz\u0105 na \u015bwiecie.  Podzi\u0119kowa\u0142em Panu Bogu, \u017ce mam tak wiele. Szcz\u0119\u015bliwy spa\u0142em dzie\u0144 i noc. Nic mi  si\u0119 nie \u015bni\u0142o. Czasami si\u0119 przebudza\u0142em i z u\u015bmiechem stwierdza\u0142em, \u017ce jestem w  moim cudnym \u0142\u00f3\u017ceczku. Czego chcie\u0107 wi\u0119cej? To by\u0142o moje pierwsze w \u017cyciu \u015bwi\u0119to  dzi\u0119kowania! ~ Mysz Ek, listopad 2013<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"ngg_post_thumbnail":0},"categories":[28],"tags":[43,89,88],"_links":{"self":[{"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/819"}],"collection":[{"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=819"}],"version-history":[{"count":13,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/819\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":875,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/819\/revisions\/875"}],"wp:attachment":[{"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=819"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=819"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"http:\/\/www.moniazuber.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=819"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}